Lipiec przyniósł Ukrainie wyraźne odbicie importu stali, napędzane głównie przez wyroby płaskie. W ujęciu siedmiu miesięcy obraz jest mniej jednoznaczny: rośnie znaczenie wyrobów długich i półwyrobów, a część segmentów hamuje.

Komisja Europejska doprecyzowała, jak od 2026 r. liczyć „wbudowane” emisje w imporcie żelaza i stali. Wytyczne porządkują kategorie towarów, zasady dla półproduktów oraz warunki stosowania danych rzeczywistych zamiast wartości domyślnych.

Napięta podaż stali płaskiej w USA i ceny HRC około 1200 USD sprawiają, że import znów wygląda atrakcyjnie – nawet mimo 50-procentowych ceł. Rynek jest mocny, ale rośnie ryzyko kolejnych działań handlowych.

Indie sięgają po leasing dwóch morskich dronów klasy HALE, by szybko wzmocnić obserwację Oceanu Indyjskiego. To rozwiązanie pomostowe przed dużymi dostawami zaplanowanymi dopiero na lata 2029–2030.

Tempo zakupów uzbrojenia w Polsce rośnie do poziomu rzadko spotykanego w Europie. Wysokie wydatki w relacji do PKB zmieniają nie tylko armię, ale też priorytety państwa i rynek obronny.

W zakładach konstrukcji stalowych automatyzacja przestaje być „usprawnieniem”, a staje się odpowiedzią na braki kadrowe i presję terminów. Przykład wdrożenia zrobotyzowanego cięcia pokazuje, jak szybko zyski pojawiają się w montażu, spawaniu i ograniczeniu złomu.

Unia Europejska chce, by jeszcze w tym roku zapadły wiążące decyzje o drodze żeglugi do neutralności klimatycznej. Kluczowy ma być grudniowy etap prac w IMO i realne zaangażowanie największych graczy, w tym Chin.

Rok 2026 przynosi europejskiemu rynkowi stali mieszankę ostrych regulacji i niepewnej koniunktury. CBAM, nowe limity importowe i drożejące emisje zmienią ceny, logistykę oraz strategie zakupowe szybciej niż realny popyt.

Norwegia i Litwa uzgodniły współpracę przy programie ustandaryzowanych jednostek modułowych. To test dla nowego podejścia do zakupów obronnych: wspólnej platformy, niższych kosztów i interoperacyjności, ale też ryzyk harmonogramu i kompromisów.

Huty w północno-zachodniej Europie próbują podnieść ceny kręgów, ale rynek cięcia i wzdłużnego rozcinania pozostaje pod presją. Słaby popyt i agresywna konkurencja w usługach blokują „przeniesienie” podwyżek na kolejne ogniwa łańcucha.